Tuesday, 10 March 2009

random playlist

Περπάτημα. Πολύ. Βήματα. Βικτώρια, Εξάρχεια, γνώριμα, νότια μετά. Όσο αντέξεις. Θυμάμαι παλιά. Ήταν πολύ συχνότερες οι διαδρομές. Αναγκαστικές. Με γοήτευαν πάντα οι road movies. Και οι ταινίες που είχαν για πρωταγωνίστριες πόλεις. Ξέρεις, πλέον, μετά από πάρα πολλά χρόνια, περπατάω χωρίς ακουστικά. (Α, μήπως πλέον ακούς και χωρίς πατερίτσες; Καλό, καλό..) Κι αυτή ακόμα η φασαρία της πόλης χανόταν. Ήμουν στο δικό μου πλαίσιο, έχανα το πλαίσιο της στιγμής. Υπάρχουν φορές, ομολογώ, που η πόλη παίρνει άλλη διάσταση όταν ακούς μουσική. Συγκεκριμένη μουσική όμως, σε συγκεκριμένες φορές, συγκεκριμένες στιγμές. Χθες, γυρνώντας από τη μεγάλη βόλτα, φαντάστηκα για μια στιγμή πώς θα ήταν αν άκουγα εκείνη την ώρα το So Sad. Όχι δεν ήμουν εγώ So Sad, αλλά ταίριαζε γάντι. Λίγος κόσμος στο δρόμο, αργοί ρυθμοί, μια υποψία άνοιξης.. Κανένα άγχος.. Και μια υποψία μελαγχολίας. Γύρω. Και ένιωσα dj στη βόλτα μου.

Θυμήθηκα έναν παραγωγό του Μελωδία που έλεγε και ξανάλεγε την έκφραση “το soundtrack της βραδιάς.” Αυτό. Τελικά γύρισα σπίτι χωρίς ακουστικά στα αυτιά μου. Και χαζεύοντας τους τοίχους δεξιά αριστερά, στους ήχους του So Sad, σκέφτηκα ότι οκ, μπορεί να είναι κι αλλιώς τα πράγματα, δεν είναι ανάγκη να είναι έτσι ή αλλιώς, άσπρο ή μαύρο. Κι αν σκέφτεσαι αλλιώς τώρα, αν κάποια είναι πολύ μακρινά, άλλα σε φοβίζουν, άλλα σε αγχώνουν, για κάποια άλλα ανυπομονείς, αν δεν τα καταφέρνεις πάντα όπως έχεις ορίσει στο κεφάλι σου ότι πρέπει να τα καταφέρνεις (ναι ναι εγώ το κάνω αυτό συνέχεια), αν αλλιώς ήσουν πριν τόσο καιρό.. μη σκας. Γιατί άλλο τόσο αλλιώς θα είσαι μετά από τόσο καιρό. Ναι, είναι τρομαχτικό. Το πόσο “αλλιώς” είσαι από καιρό σε καιρό.

Και κατέληξα ότι ναι, στη δική μου τη ζωή, στο soundtrack της βραδιάς και της μέρας θέλω να χωράνε τραγούδια διάφορα και διαφορετικά. Ε.. ανεβαίνοντας τις σκάλες στην πολυκατοικία (τέσσερις όροφοι, χωρίς ασανσέρ, αλλά τις σωστές αναπνοές για να γυμνάζομαι παράλληλα δεν τις έχω καταφέρει, ομολογώ) διάλεξα να παίζει στο κεφάλι μου το I Don’t Feel Like Dancing..

Μας γάμησε πάλι η πανσέληνος.

7 comments:

kokalina said...

...περαστικά μας!

WanteD said...

"μας γάημσε η πανσέληνος.."
ακουστικά και πάλι ακουστικά.
σου δίνουν τόση δύναμη.
αρκεί να μην πέσεις στην παγίδα τους.
γιατί το noir κρύβεται πάντα στο επόμενο track.
σκέψεις να το είχες ντύσει με Antony..

ανάδρομες ψυχαναγκαστικές καλησπέρες.
(μελγχολικές)

Ο ψεύτικος Πέτρος said...

vale stin lista sou kai to "Lets Go out Tonight"
xaroumenes voltes pia eyxomai

sloboda said...

περαστικά μας λοιπόν....η πανσέληνος είναι ή ότι μας ρουφάει το σύστημα...και χρειάζεται δύναμη για να κάνουμε περιπάτους..αφού μπορούμε και τους κάνουμε μπράβο μας!

χ.ζ. said...

Αν σου σκάσει η σκέψη ότι δεν τα καταφέρνεις πάντα όπως ορίζεις στο κεφάλι σου ότι πρέπει, έχω βρει καλό κόλπο, θα λες: Οι άλλοι φταίνε. Και μετά θα σβήνεις και το φως. : )

apos said...

είδες που πάντοτε περνάει; και εμείς είμαστε ακόμα εδώ;

好文 said...

AV,無碼,a片免費看,自拍貼圖,伊莉,微風論壇,成人聊天室,成人電影,成人文學,成人貼圖區,成人網站,一葉情貼圖片區,色情漫畫,言情小說,情色論壇,臺灣情色網,色情影片,色情,成人影城,080視訊聊天室,a片,A漫,h漫,麗的色遊戲,同志色教館,AV女優,SEX,咆哮小老鼠,85cc免費影片,正妹牆,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,情色小說,aio,成人,微風成人,做愛,成人貼圖,18成人,嘟嘟成人網,aio交友愛情館,情色文學,色情小說,色情網站,情色,A片下載,嘟嘟情人色網,成人影片,成人圖片,成人文章,成人小說,成人漫畫,視訊聊天室,性愛,聊天室,情色,a片,AV女優